
Deze keer een conceptuele serie met een sterk (a)sociaal karakter in de spotlight. Ramon Kool aan het woord over zijn serie "Ik zoek ruzie". Een doorslaand succes wat ons betreft!
Hoe en waar ben je ooit op het idee gekomen?
Het is een uit de hand gelopen grap. Ik heb eigenlijk maar één talent en dat is het uit de hand kunnen laten lopen van hobby's en ideeën. Maar daar ben ik dan ook wel erg goed in geworden. Ik was een filmpje aan het maken met Don Diablo en naderhand zei ik dat we nog wel samen een foto moesten maken. Toen zei ik, weet je wat leuk is? Doe anders net of je mij slaat,... en die foto vond ik zo tof dat ik dat voortaan vaker vroeg aan mensen.
Wat is het idee precies? Wat wil je vertellen met je serie?
Oorspronkelijk was het idee dat willekeurige mensen mij in elkaar sloegen voor de foto. Toen merkte ik dat het wel erg veel foto's werden en dat ik ook veel artiesten voor mijn lens kreeg, dus heb ik de serie opgeschoond en maak ik enkel nog foto's van artiesten. En wat ik er mee wil zeggen? Niet iets specifieks, er zit geen onderliggende gedachte achter van de ondergang van de maatschappij of de agressie van de mens, het is gewoon een leuke serie om te maken met geweldige anekdotes horende bij de foto's. Dat de serie op het internet (en verder) populair is geworden, is een leuke bijkomstigheid.
Vanwaar je keus voor zwartwit beelden?
Omdat ik altijd al een zwart wit serie wilde maken, omdat het goed paste bij de sfeer en naderhand ook als veiligheidsding. Ik stel de camera namelijk in, leg uit wat ik wil hebben, maar geef de camera dan aan een omstander (hier komen de helft van de mooie anekdotes vandaan). Niet elke omstander is even goed met een camera, en met zwart wit heb ik nét dat beetje speling om foutjes weg te werken.

Hoe kom je aan je ruziezoekers?
Als stand-up comedian kom je wel eens op plekken waar meerdere artiesten rondlopen, dus dat is één manier. Een andere is om met artiestenvrienden mee te gaan waardoor ik ook weer andere artiesten tegen het lijf loop. Of gewoon na een concert/optreden. Soms is het gewoon toevallig (Van Dik Hout tegenkomen in de kroeg bijvoorbeeld). Het voordeel is dat steeds meer mensen de serie kennen en dus graag mee willen doen. Na een optreden kan ik dan aan de juiste mensen wat foto's laten zien, waardoor ze begrijpen wat ik bedoel. Het feit dat er al wat grote namen tussen zitten is een heel fijn voordeel.
Hoe pak je zo'n foto aan? Mogen de onderwerpen op je foto bepalen hoe ze in actie komen, of ben jij in de regie?
De artiesten mogen bepalen hoe ze ruzie zoeken. Het is wel zo dat ik tips geef, want inmiddels zijn er zo veel foto's dat originaliteit steeds belangrijker wordt. Er zijn maar een beperkt aantal manieren waarop je een knietje kan krijgen tenslotte..
Hoeveel foto's heb je inmiddels?
Er staan er nu 120 online geloof ik, maar ik heb er nog zeker 30 die nog online gezet moeten worden,... alles in beetjes,... Die foto's zet ik dan op www.ikzoekruzie.nl en www.facebook.com/GaveShit want daar kan ik ook de interactie aan met mensen. Daarnaast heb ik nog andere leuke plannen voor deze serie op Facebook.
Wanneer zou je het project als afgerond beschouwen?
Niet haha, waarom zou ik? Het is simpel, ik ga niet echt op zoek naar mensen,... ik beland in situaties waar zij toevallig zijn. En als ik iemand tegenkom die ik voor de serie wil hebben en ik heb mijn camera bij me,... waarom niet?
Foto's © Ramon Kool

Het EAGER thuishonk is dit. Hier vertellen we wat ons zelf het meeste inspireert of enthousiast maakt. Bovendien gaan we hier op zoek naar gepassioneerde mensen met een verhaal. Lezen dus!
meer EAGERmagazine